Transmenu powered by JoomlArt.com - Mambo Joomla Professional Templates Club

Sakarya Sevgisi | yazar: Sezai Matur   

--------------------------------------------------------------------------------

'' Üniversiteyi bitirdikten sonra,SAKARYA'ya dönmemeişti...
Orada bir iş bulmuş kendine bir düzen kurmuştu...
Okulda gönlünü kaptırdığı sınınf arkadaşı ile ewlilik hazırlıklarına başlamıştı..SAKARYA'ylada ilişkisini kesmemişti...Her hafta olmasada 2 haftada bir mutlaka SAKARYA'ya gelir,gidebildiği kadar arkadaşını,dostunu gezer,SAKARYA'nın hawasını doya doya teneffüs etmeye çalışırdı..
Caddelerinde dolaşır,ağaçlarının altında gölgelenirdi...Yine haftasonu SAKARYA'daydı...
Anacığı ile hasret gidermiş,yeğenlerine götürdüğü hediyelerle gönlünü almuştı...
Dönüşte içini nedenini bilemediği bir hüzün kaplamıştı...Bu kez Pazar'dan dönmemiş Pazartesi sabahı erkenden kalkıp yola koyulmuştu... Ne zaman Arifiye turnikelerinden çıksa hüzünlenirdi ama bu kez farklıydı...
Ayağı sanki gaza basmak istemiyor gibiydi..Gitmek istemiyordu ŞEHİRDEN...
Ama işe gitmek zorundaydı,işini çok sewiyordu.Patronları,üstleri kendisini tutuyor,kendiside burda kariyer yapabileceğini düşünüyordu.
Hergün günün nasıl geçtiğini anlamadğı işyerinde o gün geçmek bilmiyordu.
Aklı hep ANACIĞINDAYDI.Artık yaşlanmıştı..Yanlız yaşardı ama,mahalleli kendisini yanlız bırakmazdı...Canı sıkılan,dertlenen anasının sohbetiyle içini açardı...mahallenin gelinleri anasının dibinden ayrılmazd...Bunları düşünüp anasının yanlızlığını dert etmemeye çalıştı...
Yazın bunaltıcı sıcakları bastırmıştı...
İşten ewe gelmiş,tek başına kaldığı ewde sıkıntıdan patlamıştı..Sabah önemli toplantısı wardı.Erken yatmalıydı..Ancak uyuyacak hali yktu.Çay demleyip balkonda oturdu.Sabah yaklaşırken dalmıştı...Güneşin ışıklarıyla birlikte uyandı...Birkaç saatlik uykuyla işe gitti....
Toplantıda da aklında ANASI gtimiyordu..Birşey wardı..
Neyle uğraşsa anasının beyaz namaz örtüsüyle kendisini yolcu ederken ki hali aklından gitmiyordu...
İş çıkışı arkadaşlarının Bara gitme teklifini de geri çewirdi..
UYKUSUZDU...
Ewe gitti,ew sanki sıcaktan kawruluyordu..''Bir klima almam gerek'' diye düşündü...Üstünü değiştİ,buzdolabından birşeyler alıp atıştırdı...
Dün geceden uykusuzdu...Telewizyonu açtı,haberleri izlerken dalıp gitmişti...Uyandığında sabah olmuştu...
Camdan dışarı baktı..Anormal bir durum wardı.Sokaklarda bir koşuşturmaca,bir telaş wardı...
Telewizyonda DEPREMDEN söz ediliyordu...''AMAN ALLAHIM''dedi...''dünya yıkılmış benim haberim yok''...hemen giyindi dışarı koştu,arabasına atladağı gibi SAKARYA'ya doğru yola koyuldu...
Bir yandan cep telefonuyla annesine ulaşmaya çalışırken,bir yandan radyodaki haberlerden olan biteni anlamaya çalışıyordu...
Yollarda araç selleri oluşmuş,ancak araçlar santim santim ilerliyordu..Ancak öğlene doğru gelebildi ADAPAZARINA..
Şehre girdiğinde gördüğü manzara dehşet wericiydi.Binalar yerle bir olmuştu,insan çığlıkları kulakarlı tırmalıyordu...
Zorluklada olsa doğup düyüdüğü sokağa gelebildi.Ewler ayaktaydı.hiç yıkılan ew yyoktu...
Tek katlı,ikişer katlı ewler büyük felakete direnmişti..Anası ewlerinin önündeki boş arazide komşularıyla oturuyordu..
BİRİCİK ANASI YAŞIYORDU...
Sarıldı,kokladı doya doya ,sonra komşularına sarıldı.Aklına şehrin girişindeki kulakları tırmalayan insan çığkıları geldi..GERi döndü.Bir binadan gelen yardım çığlıklarına cewap wermeye çalışan insanlar wardı..Onlara katıldı...
Enkazdan enkaza koştu,bircan kurtarabilirmiyim die,dertlenenle birlikte hiç durmadan çalıştı...
Birkaç gün sonra,işyerinden arkadaşları,patronları bir kamyon dolusu yardım malzemesiyle geldiler...
Yardımlar dağıtıldıktan sonra kendisini annesiyle birlikte alıp geri götürmek istediklerini söylediler...
''SAKARYADA AYAKTA TEK BİR AĞAÇ KALSA,BANA ONUN GÖLGESİ YETER,BUNDAN SONRA SAKARYAMI BIRAKIP HİÇ BİRYERE GİTMEM'' die karşılık werdi...
Günlerce,haftalarca acısı olan,yardıma ihtiyaç duyanların yanında oldu...Oradan oraya koşturdu.
Şimdi sınıf arkadaşıyla ewli 5 yaşında ADA isminde bir oğlu war.....''

çok güzel olgun saol paylaştığın için...