|
Sevgine uzaktan bakanlardan olmadık biz.. |
Sevgine uzaktan bakanlardan olmadık biz.. Sevginin içindeydik, Yeşilin
her tonuysa bizim içimizdeydi. Sevgin bir sarmaşıktı Sakaryam, sarmıştı
heryanımızı. Yürekliydik, cesurduk, Yürüdük ve yorulmadık...
Bizi yolumuzdan döndürecek herhangi bir güçte yoktu üstelik.
Ne hayallerimizi bıraktık ne de gerçeklerden uzaklaştık. Bazen yere
sapasağlam basarak, bazen bulutların üzerine çıkarak yaşadık Sevgini,
Coşkunu, Üzüntünü. Kimseye aldırmadık, tek söz söylemedik. Madem bu
sevda bizimdi, madem coşku herşeyimizdi; öyleyse korumak en önemli
görevimizdi.
Koruduk ve bıkmadık...
Korkakların ve iki yüzlülerin dünyasında bir sevdayı ayakta tutmak
kolay değildi elbette... Yüreklerimiz kocamandı, içine kocaman
dünyaları alırdı. En zor anımızda sevdamıza sığındık. Birbirimizin
içine aktık. El eleydik her zaman. Yan yanaydık, can canaydık.
Sıcacıktık ve soğumadık...
Farklılıkların, insanları zenginleştirdiğini biliyorduk. Başkasına en
aptalca gelebilecek şeyleri yaparken bile çok eğleniyorduk. Kimin ne
dediğini, bize gülüp gülmediklerini önemsemiyorduk. Birbirimizin renk
aşkını yaşatabildiğimiz için Allah'a şükrediyorduk. Birimiz için
ölmemeli, birbirimiz için yaşamalıydık. Sevdikçe sana daha çok
bağlandık.
Sarıldık ve bırakmadık...
Geçmeyecek, bitmeyecek, ölmeyecek bir sevda bu... Zaman geçecek ama bu
sevda asla bitmeyecek. Asırlık bir çınar gibi sağlam kökler salacak
toprağa. fırtınalar kopacak, yağmurlar yağacak, karlar kaplayacak her
yanı ama yıkılmayacak.
Biz yaşayacağız ve sevdamız hep var olacak...
Ey benim Yeşil sevdam, Sana söz bu yürek her atışında senin adını anacak...
Salı, 11 Nisan 2006 - Okunma sayısı: 838 |
