|
 Tatangalar İsyan Yürüyüşünde
Cuma gecesi güçlükle ayarlayabildiğimiz araba ve kişisel çabaların
neticesinin verdiği heyecan, kardeşlik ve sevgi ile yola çıktık. Önce
Yılmaz ağbimizi kendimize büyük ve önder seçtik sonra sevdamızı.
Aştık
tepeleri Göz ile buluşuncaya kadar devam dedik. Kaptan olduk bir süre
sonra tribünlerde pankart bir ara istanbula gitti geldi sohbet ama en
güzeliydi balıkesirde aldığımız Mustafa Amcamızın bize hayata dair
yaşadıklarını, yaşayamadıklarını, insanlara olan güven duygusunun
sonuçsuz, çıkmaz sokaklara kadar vardığını anlatması bazen kahkahaların
şöfere dahi ''Ne oluyor arkada ya? Gelin su direksiyonada, birazda ben
güleyim'' diye imrenişini, asla unutmayacağız.
İzmirde bizleri
arabamızda bıraktığımız sıcak sohbet kadar sıcak bir hava ve ortam
karşıladı. Göztepe parkında sıcak karşılanış ile içilen sıcak çaylar,
atıştırılan boyoz'lar ardından kahvelerinde Türkiye basketbol maçını
tribün kovalayan arkadaşlarımız ile seyrediş. Her görenin içtenlikle
''Merhaba'' , ''Hoşgeldiniz'' deyip sırtımızı sıvazlaması bizleri
onurlandırdığı kadar onlarıda gururlandırdı, nasıl bir dosta sahipmişiz
böyle? Farkındamıydık acaba bu tarz bir tribün kardeşliğine sorusunu
ben olsam sorardım herhalde kendime..
Göztepe köprüsünün doğan
kalabalıkla sallanışını görenler yanılıyor olduklarının farkına caddeye
yürüdüklerinde camda ağlayan teyzenin göz yaşlarını görünce varıyor,
Göztepe aşkıyla, inançlarının kuvveti ile, sallanışını anlıyorlardı.
Klup
binasının içerisinin boşaltılmasını içlerine sindiremeyen sevdalılar
haykırışlarını güzelyalıya duyurabilmek için çok çaba sarf etselerde
yada etmeye devam edeceklersede ortada bir gerçek varken bunu görmek
zor olmasa gerek. Tesislerinin terk edilmiş, avrupa kupalarında
mücadele edişlerindeki, galibiyeti yada haklı mağlubiyetleri, çoşkuyu
yaşadıları otobüslerinin çürümüş terk edilmiş bir hal alışını görmekti
onları üzen. En önemliside İsyan Yürüyüşü diye tabir edilen yürüyüşte
gelinen tesislerin önünde kalben ve ruhen oradaki şehitleri anışıydı
içlerini acıtan. Eskiye dönmenin umudunu taşırken, sevdalarının
sahipsiz olmadığını, taraftarlarının ölmediğinin sinyallerini
verebilmek adına biraz umut, biraz hareketlilik, birazda duygu
yoğunluğu ile bütünleşen bir isyanın sonuna yaklaşırken kalabalıktan
yükselen sesle irkildik....
Tek kardeş takım olarak gördüğümüz
Sakaryaspor Takımının taraftarlarını yani kardeşlerimizi aramızda
görmekten mutluluk duyuyor onlara buralara kadar bizler için geldikleri
için Çok Teşekkür Ediyoruz.
Ve arkasından İzmir güzelyalıda yükselen ''Teşekkürler Sakarya'' sesleri...
Bizlerin
kişi olarak on gibi bir rakamla sınırlı değilde sakarya şehrinde
Göztepe sevgisi taşıyanların yürekleri ile yaptığımız karşılıklı ''Göz
Göz Göztepe'' tezahüratı..
Her şey çok güzel oldu, Her şey umarım göztepe içinde çok güzel olacak..
Bizlere
orada sahip çıkan, kollayan, yediren, içiren isteklerimizin
sınırlarının olmayacağı bir ortamı yaşatan hazırlayan tüm Sarı -
Kırmızı yüreklere sonsuz teşekkür ve sevgilerimizle...
Yasin Topbaşlı
Anı Tayfa : Yılmaz Abi - Mücahit - Burak - Serkan - Serdar - Onur - Mücahit - Kaan - Erhan - Yasin - Mustafa Amcamız
Pazartesi, 04 Eylül 2006 - Okunma sayısı: 1712 |
